 |
 |
|
|
دوستان عزيز سلام مرسی که به وبلاگ کاغذ مچاله اومدین و با نظرات تتون باعث بهتر شدن روند کار وبلاگ شدید قبل از اینکه نوشته بعدی رو شروع کنم یک سری مسایلی بود که باید توضیح می دادم 1 . اول اینکه آقای عدنان دوست خوبم پرسیده بودند که چرا دوست ندارم به من بگن فمینیست ؟ دوست عزیزم عدنان جان امیدوارم اشتباه فکر نکرده باشید این سخن من به این معنی نیست که من با فمینیسم مخالفم یا فمینیسم چیز بدی است اصلا به هیچ وجه اینطور نیست . من این حرف رو زدم چون واقعا فمینیست نیستم بلکه منم یه آدمی هستم که خواستار برابری زنان و مردان هستم و دوست دارم این دو جنس با هم حقوق برابری داشته باشند و از هم جدا نباشند و در ضمن خواستار پایان ظلم بر علیه زنان هستم . 2 . دوست عزیزم علی که هی با من بحث و جدل می کردند و با نظراتشون سعی می کردند که من رو متقاعد کنند : علی جان شما نمی خواهید قبول کنید که بعضی از احکام که در جامعه ما سرکار است اشتباه هستند و باید اصلاح شوند و در ضمن یه خواهش از شما دارم و اینم اینه که در نظراتتون اینقدر نگید فلانی و فلانی . 3. چند تا دوست دیگر هم اعلام داشته بودند که در ایران آزادی وجود نداره پس باید در موردش حرف نزد . دوستان عزیزم شما هم کاملا در اشتباه هستید . ازادی رو باید ما بدست بیاریم . خودش نمی یاد در خونه ما رو بزنه که بگه فلانی من اومدم و در پایان یه خواهش از همه دوستان دارم و اونم اینه که اگه به این وبلاگ می آیید نظراتتون رو هم در قسمت نظرات درج کنید . حالا چه موافق بودین چه مخالف فقط نظر بدین . چون بعضی از دوستان به اینجا می ایند و پس از خواندن مقاله نظراتشون رو با ایمیل برای من می فرستند . آخرین نکته هم اینه که من نظر هیچکس رو چه موافق و چه مخالف در قسمت نظرات حذف نمی کنم از این نظر که بعضی از دوستان خواسته بودن نظرشون پاک نشه خیال همگی راحت . من هیچ وقت با سانسور موافق نبوده ام و نخواهم بود . و این مطلب رو هم همینجا یادآور می شوم که فقط مسئولیت مقاله های نوشته شده توسط اینجانب بر عهده من است و مسئولیت نظرات نویسنده به هیچ وجه بر عهده من نیست و خواهش آخر اینه که در قسمت نظرات همدیگه رو متلک باران نکنید و سعی کنید با هم به تفاهم برسید با تشکر از همگی دوستان مبین دهباشی ********************************************************************* خشونت خانگي بر عليه زنان پديده قابل انتقال به نسل ها «خشونت عليه زنان» به رفتارهای خشن میگويند که به صورت آشکار يا پنهانی به جنس زن اعمال شده و منجر به آسيب جسمی، روانی، جنسی يا رنج زن میشود. معمولا اين نوع رفتارهای خشن با زور و اجبار و سلب اختيار و آزادی صورت میگيرد. اين پديده شامل خشونت جسمی، روانی، احساسی و جنسی میشود. شايعترين نوع اين خشونتها، خشونت خانگی است. از سوی ديگر تحقيقات نشان می دهد که ۱۶ الی ۲۵ درصد زنان در جوامع مختلف جهانی متحمل خشونت شرکای جنسی مذکر خود بوده و حداقل ۲۰ درصد آنان در دوران زندگی خود يک بار تجاوز يا تهديد را تجربه کردهاند. اين در حالی است که از ميان انواع خشونت عليه زنان، خشونت خانگی شايعترين شکل خشونت محسوب میشود. اين موضوع نشان دهنده آن است که احتمال ضرب و شتم، تجاوز و قتل زنان به دست همسران بيش از ديگران است. در خشونتهای خانگی زن بارها از دست همسر خود مجروح شده و حتی در برخی موارد به علت شدت آسيبهای وارده کشته شدهاند. قابل پيشبينی نبودن تهاجمها و نامانوس بودن مردان نسبت به روحيه و اخلاق زنان باعث تشديد عذاب و شکنجه و خشونتها میشود. در خشونتهای خانگی امکان استمرار تهاجمها ماهها يا سالها و حتی تا زمان مرگ زن وجود دارد. يك دكتر آسيبشناس و مشاور خانواده در اين باره میگويد: خشونت خانگی به دليل پنهان بودن و عدم بازگويی از سوی همسر میتواند سالها ادامه داشته باشد. يکی از دلايل عدم بازگويی خشونت، عدم آگاهی زنان از حقوق اوليه خود است. اگر آنان به اين باور برسند که در زندگی مشترک تنها مرد حق ندارد و زن هم دارای حقوقی است از آن جمله میتوان به حق شکايت در صورت بروز خشونت عليه آنان اشاره کرد ديگر اجازه نخواهند داد که مردان براحتی آنان را مورد تهاجم قرار داده و انواع خشونت را عليه آنان اعمال کنند. وی در ادامه به ديدگاه سنتی مرد سالارانه اشاره کرده و میافزايد: متاسفانه فرهنگ غلط مردسالارانه هنوز هم در ميان بسياری از خانوادهها حاکم است که زن بايد مطيع فرد باشد و هر نوع خشونت را تحمل کرده و دم بر نياورد. از سوی ديگر برخی خانوادهها، خشونت را جزيی از زندگی دانسته و در صورت بروز چنين پديدهيی حق را به مرد داده و زن را مجبور به تحمل آن میکنند. تحقيقات نشان میدهد که خشونت خانگی زمانی به اوج میرسد که زن برای مبارزه با رفتار ستمگرانه و خاتمه دادن به آن، اقدام به ترک خانه میکند. شواهد نشان میدهد که زنان در چنين شرايطی با خطرات بسياری مواجه بوده و حتی ممکن است جان خود را از دست بدهند. در حقيقت خشونت خانگی يکی از علل اصلی جراحات و مرگ و مير زنان محسوب میشود. اعمال خشونت در خانه گاه آن قدر شديد میشود که خانه تبديل به جهنم شده و با توجيه اينکه مساله خصوصی و خانوادگی است از سوی خانوادهها و حتی مسوولان مورد اغماض و بیتوجهی قرار میگيرد.
براساس بررسیهای رسمی، در ايالات متحده امريکا، روزانه ۱۰ زن توسط همسران خود کشته میشوند که ۷۴ درصد آنان، زنانی هستند که به علت رفتار خشونتآميز زوجشان، آنان را ترک، تقاضای طلاق يا عليه آنان شکايت کردهاند. در روسيه نيز تقريبا نيمی از مقتولان زن به دست همسرانشان کشته شدند. همچنين ۱۴۰ هزار زن سال گذشته در روسيه به وسيله همسران خود کشته شده و ۵۴ هزار نفر نيز بشدت مضروب شدهاند. از سوی ديگر در پنج سال گذشته، بيش از ۲۰ هزار زن هندی به دليل آنکه نتوانستهاند جهيزيه مورد نظر شوهرانشان را تهيه کنند به قتل رسيده يا دست به خودکشی زدهاند. در ويتنام نيز از ميان طلاقهای صورت گرفته در سال ۱۹۹۱، ۲۲۰ هزار مورد به دليل اعمال خشونتهای خانگی بوده است. برای مبارزه با خشونت عليه زنان به وسيله خشونتهای خانگی، با تلاش و ساماندهی زنان، پناهگاههای زيادی برای زنان در معرض خشونتهای خانگی وسوءاستفادههای جنسی تاسيس شده که اغلب آنان از حمايت دولت بیبهره بوده و با کمکهای مادی و معنوی نيروهای داوطلب اداره میشود. اما در بسياری از کشورها از جمله ايران، پناهگاهی برای اين زنان وجود نداشته و در بسياری از موارد اين خشونتهای خانگی ناديده گرفته میشود. در اينجا لزوم يک برنامه جامع بينالمللی برای رفع خشونت عليه زنان ضروری است. البته در برخی کشورهای لاتين مانند آرژانتين، برزيل، کلمبيا، کاستاريکا، اکوادور و پرو پاسگاههای پليس زنان تاسيس شده که همه کارکنان آن زن بوده و به زنانی که مورد خشونتهای خانگی و جنسی قرار میگيرند پناه داده و برخورد قانونی با متخلفان میکند. تجاوز بدترين خشونت عليه زنان تجاوز يکی از شايعترين اشکال خشونت عليه زنان است. تجاوز در زناشويی نيز شکل خاصی از خشونت خانگی است که تنها در تعداد محدودی از کشورها جرم محسوب میشود. به عنوان مثال پس از سالها فعاليت از سوی سازمانهای دفاع از حقوق زنان، سرانجام در سال ۱۹۹۳ در امريکا، تجاوز در زناشويی جرم شناخته شد، اما اين قانون در بسياری از موارد ناديده گرفته میشود. يکی ديگر از موارد قابل ذکر برای برخورد با خشونت عليه زنان ايجاد مراکز و پناهگاههايی برای نگهداری اين زنان و احقاق حقوق آنهاست. اگر اين فعاليتها به همراه تبليغات گسترده رسانهيی در اين باره انجام شود میتوان اميدوار بود که خشونت عليه زنان کنترل شود |
|
+ نوشته شده در
جمعه چهارم آذر 1384ساعت 10:37 توسط مبين دهباشي |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
دوستان عزیز سلام لطفا بعد از بازدید از وبلاگ نظر خود را در قسمت نظرات حتما بنویسید . با تشکر
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1385 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 |
| پیوندها |
|
تاسه ماه طلایی انجمن زنان مريوان |
|
RSS
|